Απόδοση Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Σε έκαστη γιορτή του εορτολογικού κύκλου της Εκκλησίας -ενός προσώπου ή γεγονότος- παρατηρούνται τρία στάδια· τα προεόρτια, η κυρίως εορτή και τα μεθεόρτια, δηλαδή ο απόηχος. Τοιουτοτρόπως, η σταθερή, ετησίως, εορτή της Απόδοσης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου λαμβάνει χώρα κάθε 23η Αυγούστου, και, έτσι, η Εκκλησία ολοκληρώνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση τόσο την Κοίμηση, όσο και τη Μετάστασή της.

Ο όρος «απόδοσις» στην εκκλησιαστική γλώσσα δηλώνει την πανηγυρική λήξη του εορτασμού μιας μεγάλης χριστιανικής εορτής με αφετηρία οκτώ ημέρες νωρίτερα. Στην προκειμένη περίπτωση, αφορά την -μετά πάροδο οκτώ ημερών- επανάληψη της εορτής, όπου η διάρκειά της παρατείνεται μεθεορτίως έως την ημέρα της αποδόσεως, καθιστώντας μη στιγμιαίο τον εορτασμό της.

Η ευλαβής συνήθεια αυτή εξελίχθηκε, όχι βέβαια ομοιόμορφα και αμέσως, αλλά σταδιακά, με την μια γιορτή να «παραδίδει την σκυτάλη στην επόμενη», που, φυσικά, διαθέτει τα δικά της βιώματα. Εν ολίγοις, υπάρχει συνέχεια στην εκκλησιαστική ζωή και απουσιάζει η αποσπασματικότητα. Το όλον δένεται σε μία ενότητα. Ακριβώς σε αυτό το γεγονός έγκειται η προτροπή από κάποιες εκκλησίες ή μοναστήρια, που επιλέγουν να πανηγυρίζουν την Κοίμηση της Θεοτόκου στις 23 Αυγούστου και όχι στις 15, ως είθισται, τιμώντας με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη τα εννιάμερα της Παναγίας.

Ο λαός, μέσα από την λαϊκή του ευσέβεια, προσδίδοντας άλλο τόνο στη γιορτή, την αποκαλεί τα «Εννιάμερα της Παναγίας». Πιθανώς, να φαντάζει σαν μνημόσυνο προς τη Μητέρα του Θεού. Ασφαλώς, υπό θεολογικού και λειτουργικού πρίσματος, δεν νοείται τέλεση μνημοσύνου υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της, αφού «μετέστη προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής» και πρεσβεύει για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους.

Η καθιέρωση της απόδοσης των εορτών προέρχεται από την παράδοση του Ισραηλιτικού Λαού στην Παλαιά Διαθήκη, με αναφορές να γίνονται στην Έξοδον, στους Αριθμούς, στο Λευιτικόν. Με ρητή διάταξη του Μωσαϊκού Νόμου, οι μεγάλες ισραηλιτικές εορτές διαρκούσαν οκτώ ημέρες. Αυτή τη συνήθεια κληρονόμησε και η Εκκλησία στην λειτουργική της ζωή και την παρέλαβαν -κατά προέκταση- οι Χριστιανοί πιστοί.

Ο Ευσέβιος παρέχει την πρώτη μαρτυρία περί παρατάσεως της εορτής στην εκκλησιαστική ζωή και αφορά τα εγκαίνια των βασιλικών Τύρου και Ιεροσολύμων στα μέσα του 4ου αιώνα με άμεση διάδοση σε Ανατολή και Δύση. Μολαταύτα, από πολύ νωρίς επικράτησε η συνήθεια, κυρίως στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων, να παρατείνεται ο εορτασμός των μεγάλων εορτών του Πάσχα, των Επιφανείων και της Πεντηκοστής. Παρομοίως, κατά μίμηση των εορτών αυτών, ακολούθησαν και οι νεότερες δεσποτικές και θεομητορικές εορτές.

Στο σημείο αυτό οφείλεται να τονιστεί το εξής: η διάρκεια της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου γνώρισε μεγάλες διακυμάνσεις. Στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων αποδίδεται στις 22 Αυγούστου, στη μονή του Στουδίου στις 18, σε άλλες μονές της Κωνσταντινουπόλεως στις 23, αλλά και στις 28 Αυγούστου, όπως συνέβαινε και στο Άγιο Όρος. Τέλος, ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ ο Παλαιολόγος την όρισε να εορτάζεται καθ’ όλη τη διάρκεια του Αυγουστιάτικου μήνα. Επιπλέον, σύμφωνα με την τυπική διάταξη των ιερών ακολουθιών, τελείται η ίδια ακολουθία με αυτήν της 15ης Αυγούστου, κάτι που συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις των μεγάλων δεσποτικών και θεομητορικών εορτών.

Βέβαια, η χρονική αυτή παράταση δεν στερείται και του ανάλογου θεολογικού περιεχομένου, καθώς αποτελεί μια υπέρβαση του παρόντος χρόνου, αλλά και μια πρόγευση της Αιωνιότητας.

Θα είναι μια άχρονη βασιλεία του Θεού «πανήγυρις πρωτοτόκων».

Απόστολος Παύλος (Εβρ. 12,23).

Οι θεομητορικές εορτές, όπως και η συγκεκριμένη, αποτελούν αφορμή για την φανέρωση της τιμής και ευγνωμοσύνης προς το πρόσωπο της Υπεράγνου Θεοτόκου. Σε αυτό, συνοψίζεται ολόκληρη η ιστορία της σωτηρίας του ανθρώπου «γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου». Όλη η προσωπικότητα της Θεοτόκου θα είναι πάντοτε για τους χριστιανούς ο δρόμος προς την αγιότητα, ο πολικός αστέρας, ο οποίος κατευθύνει προς τον Ζωοδότη Χριστό.

Like my facebook page

Follow my insta page

Προσωπικός Λογαριασμός (fb) ΚΣ

Προσωπικός Λογαριασμός (insta) ΚΣ


Δημοσιεύτηκε από τον Αικατερίνη Συμφέρη

Γεια σας, καλώς ήρθατε στην ιστοσελίδα μου. Είμαι πτυχιούχος του τμήματος Θεολογίας και νυν προπτυχιακή φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής του τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κάτοχος πτυχίων ξένων γλωσσών: Αγγλικών, Ισπανικών και Ιταλικών. Επιπλέον, είμαι πιστοποιημένη με το Vellum σε Τυφλό Σύστημα, ECPR και ERP Soft1 . Διδάσκω ιστορία, έκθεση, θρησκευτικά, αγγλικά και ιταλικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: