Αναφορά Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Η Θεία Λειτουργία είναι το μυστήριο που ο Χριστός παρέδωσε το βράδυ του Μυστικού Δείπνου. Είναι ο τύπος του θανάτου, της ταφής και της ανάστασης. Με τον όρο «Αναφορά» εκ του ρήματος «αναφέρω» – φέρω κάτι επάνω, ανεβάζω, ανυψώνω. Επίσης, διαθέτει την έννοια της αναγωγής σε κάποιο πρότυπο ή σχέσης με αυτό. Σημαίνει και προσφορά ύμνου, προσευχής, και θυσίας στο Θεό. Τα τίμια δώρα φέρονται πάνω στο θυσιαστήριο, δηλαδή στην Αγία Τράπεζα, και ανυψώνονται στο υπερουράνιο θυσιαστήριο.

εἰκόνα τῆς τοῦ Σωτῆρος πολιτείας

Νικόλαος Καβάσιλας

Υπό ιστορικής απόψεως η σύνδεση του όρου «αναφορά» με την ευχαριστιακή θυσία υπονοείται από την εποχή του αγίου Ιουστίνου τον 2ο μ.Χ. αιώνα και ταυτίζεται πολλές φορές με την «Προσκομιδή». Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. και εξής ολόκληρη η ευχή απαρτίζεται από τα τέσσερα ακόλουθα τμήματα.

Αρχικά, την ευχαριστία του Θεού ως δημιουργού του κόσμου και του ανθρώπου που υπάρχει «ἐκ τοῦ μή ὄντος», περιλαμβάνει την πτώση και σωτηρία του ανθρώπου και του κόσμου, την προοπτική της μέλλουσας Βασιλείας, και, φυσικά, τη θεία Λειτουργία ως δώρο του Θεού στην ανθρωπότητα.

Ο Επινίκιος Ύμνος μαρτυρείται από τον 2ο με 3ο μ.Χ. αιώνα με βιβλικό υπόβαθρο τον ύμνο των αγγέλων και τον θριαμβευτικό ύμνο για την υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Επιπλέον, η τριπλή αντιφώνηση του «Άγιος» δείχνει την ένωση και ισοτιμία μας με τις ασώματες και νοερές δυνάμεις που θα φανεί στο μέλλον.

Δεύτερον, την ανάμνηση του μυστηρίου της θείας οικονομίας κατά τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, όπου απαρτίζεται από τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου «Λάβετε φάγετε…» και «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες…», όπου δείχνουν ότι ο άρτος και ο οίνος γίνονται πραγματικό σώμα και αίμα Χριστού. «Τοῦτο ποιεῖται εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν». Ό,τι έλαβε χώρα τότε στο Μυστικό Δείπνο γίνεται κάθε φορά και στη θεία Λειτουργία. Αντικείμενο της ανάμνησης δεν είναι μόνο ο Μυστικός Δείπνος, αλλά και ο σταυρός, ο τάφος, η ανάσταση, η ανάληψη και η ένδοξη Δευτέρα Παρουσία.

Τρίτον, το μέρος της επίκλησης, «Τά σά ἐκ τῶν σῶν σοί προσφέροντες κατά πάντα καί διά πάντα.. Σέ ὑμνοῦμεν, σέ εὐλογοῦμεν, σοί εὐχαριστοῦμεν, Κύριε, καί δεόμεθά σου, ὁ Θεός ἡμῶν», που είναι ύμνος ευχαριστίας στον Τριαδικό Θεό για τις ευεργεσίες Του στο ανθρώπινο γένος. «…Κατάπεμψον τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ ἐπὶ τὰ προκείμενα Δῶρα ταῦτα… Καὶ ποίησον τὸν μὲν Ἄρτον τοῦτον, τίμιον Σῶμα τοῦ Χριστοῦ σου… Τὸ δὲ ἐν τῷ Ποτηρίῳ τούτῳ, τίμιον αἷμα τοῦ Χριστοῦ σου… Μεταβαλὼν τῷ Πνεύματί σου τῷ Ἁγίῳ…». Η αρχαιότερη μορφή επίκλησης έγκειται στην Αναφορά του Ιππολύτου ήδη τον 3ο αιώνα μ.Χ., αλλά για πρώτη φορά μαρτυρείται από τον άγιο Ειρηναίο έναν αιώνα πρωτύτερα. Τέλος, τονίσθηκε περισσότερο στα χρόνια, που αμφισβητήθηκε η θεότητα του αγίου Πνεύματος, την εποχή των δογματικών ερίδων με τον αγιασμό των δώρων, αλλά και των πιστών.

Η νίψη, η προσευχή, η άφεση των αμαρτιών, η κοινωνία του αγίου Πνεύματος και το εις βασιλείας ουρανών πλήρωμα αποτελούν τους πνευματικούς καρπούς αφενός της επίκλησης και αφετέρου της ευχαριστίας.

Στο τέταρτο και τελευταίο μέρος -τα δίπτυχα-, με τον όρο να σημαίνει πίνακα, κατάλογο με δύο πτυχές, δύο πλευρές, όπου γράφονται και από εκεί διαβάζονται τα ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων, μνημονεύονται οι άγιοι, τόσο της Παλαιάς όσο και της Καινής Διαθήκης, γιατί «εἷς Θεός ἐστί κἀκείνων καί τούτων». Εξαιρέτως μνημονεύεται η Θεοτόκος έχοντας χαριστήριο νόημα και όχι ικετήριο. Ακόμη, μνημονεύονται οι κεκοιμημένοι, γιατί η Εκκλησία ζει και ελπίζει στην ανάσταση και η προσευχή της τους ωφελεί. Μνημονεύονται, επίσης, οι ζώντες, ο κλήρος, ο λαός, όλη η οικουμένη. Η μνημόνευση ιδιαιτέρως του Επισκόπου σημαίνει σεβασμό στο πρόσωπό του και αναγνώρισή του ως έκφραση της ενότητας της Εκκλησίας.

Αυτό ακριβώς είναι και το τέλος της Αναφοράς με Χριστολογικό περιεχόμενο.

Like my facebook page

Follow my insta page

Προσωπικός Λογαριασμός (fb) ΚΣ

Προσωπικός Λογαριασμός (insta) ΚΣ


Δημοσιεύτηκε από τον Αικατερίνη Συμφέρη

Γεια σας, καλώς ήρθατε στην ιστοσελίδα μου. Είμαι πτυχιούχος του τμήματος Θεολογίας και νυν προπτυχιακή φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής του τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κάτοχος πτυχίων ξένων γλωσσών: Αγγλικών, Ισπανικών και Ιταλικών. Επιπλέον, είμαι πιστοποιημένη με το Vellum σε Τυφλό Σύστημα, ECPR και ERP Soft1 . Διδάσκω ιστορία, έκθεση, θρησκευτικά, αγγλικά και ιταλικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: