Η έννοια της ταυτότητας

Πρόκειται για μια έννοια που θεωρείται αμφίσημη. Από τη μια μεριά σημαίνει η απόλυτη ομοιότητα ή ισότητα ανάμεσα σε άτομα, ομάδες, απόψεις, πράγματα ή σύμβολα, τα οποία ταυτίζονται το ένα με το άλλο. Από την άλλη μεριά, υποδηλώνει το σύνολο των χαρακτηριστικών που διαφοροποιούν κάποιον ή κάτι από κάτι άλλο.

Στο μεταξύ διάστημα έγκειται μια αμφιβολία: ταυτότητα σημαίνει αυτό που κάποιος ισχυρίζεται πως είναι. Στην πραγματικότητα, όμως, οι ορισμοί των ταυτοτήτων ανήκουν στη δικαιοδοσία εκείνων που ορίζουν με όλες τις σημασίες της λέξης, δηλαδή η επαλήθευση των ισχυρισμών για την ταυτότητα εξαρτάται μάλλον από τη δύναμη που έχει ο ισχυριζόμενος να επιβάλλει την άποψή του παρά από το δίκιο του.

Από τις απαρχές της κοινωνίας ο άνθρωπος εμφανίζει την τάση να ενώνεται με τους άλλους, για να αποτελέσει μαζί τους μια οντότητα, μια κοινωνία. Πιο συγκεκριμένα, αναζητά ανθρώπους με τους οποίους μοιάζει, και διαφοροποιείται από τους υπόλοιπους ετερώνυμους προς αυτόν. Μέσα από αυτήν την διαδικασία αποκτάει μία ταυτότητα και θέτει σύνορα ανάμεσα στο «εγώ» και στο «αυτοί». Τα ερμηνευτικά σχήματα και οι θεωρητικές παραδοχές που επικαλείται το άτομο, για να ταυτιστεί με αυτό που ορίζεται ως όμοιο (ταυτόν) και να διαφοροποιηθεί με αυτό που ορίζεται ως άλλο (έτερον), συνιστούν για την ταυτότητα αναπόσπαστο τμήμα της ιδιοσυστασίας της.

Ο όρος ταυτότητα αποτελεί την αιχμή συνάντησης δύο κεκλιμένων επιπέδων, εκ των οποίων το ένα οδηγεί στον ταυτόσημο –ταυτότητα μόνο μεταξύ ομοίων– και το άλλο στον διαφορετικό –μέσω της δυνατότητας διαφοροποίησης μεταξύ ομοίων. Η έννοια της ταυτότητας εμπεριέχει εξ’ ορισμού την έννοια «ταυτόν» που παραπέμπει σε μια εσωτερική ενότητα του ατόμου με τον εαυτό του. Η ενότητα αυτή είναι το αποτέλεσμα δυο αλληλένδετων διαδικασιών. Αφενός, της δυνατότητας του ατόμου να αναγνωρίζεται με διάρκεια και σταθερότητα στον χρόνο ως «ίδιο» με τον εαυτό του, αφετέρου της δυνατότητας του ατόμου να αναγνωρίζεται με διάρκεια και σταθερότητα στον χρόνο ως «διαφορετικό» από τα άλλα άτομα.

Συνεπώς, η έννοια της ταυτότητας παραπέμπει ευθέως σε δυο φαινομενικά αντιφατικές διαδικασίες: στην ένταξη ή ενσωμάτωση και στην αποστασιοποίηση ή διαφοροποίηση. Για αυτό και ο προσδιορισμός της ενέχει πολλαπλές νοηματικές επαγωγές, αφού μέσα από μια διευθέτηση ομοιοτήτων και διαφορών εντάσσεται το άτομο σε ένα σύνολο κοινωνικών κατηγοριών και διαφοροποιείται από κάποιο άλλο που έχει άλλα σημαινόμενα και ζητούμενα.

Συχνά στην ελληνική γλώσσα χρησιμοποιούμε τον όρο διαφορετικότητα (diversity) μαζί ή αντί για τον όρο ετερότητα (alterity).

Like my facebook page

Follow my insta page

Προσωπικός Λογαριασμός (fb) ΚΣ

Προσωπικός Λογαριασμός (insta) ΚΣ


Δημοσιεύτηκε από τον Αικατερίνη Συμφέρη

Γεια σας, καλώς ήρθατε στην ιστοσελίδα μου. Είμαι πτυχιούχος του τμήματος Θεολογίας και νυν προπτυχιακή φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής του τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κάτοχος πτυχίων ξένων γλωσσών: Αγγλικών, Ισπανικών και Ιταλικών. Επιπλέον, είμαι πιστοποιημένη με το Vellum σε Τυφλό Σύστημα, ECPR και ERP Soft1 . Διδάσκω ιστορία, έκθεση, θρησκευτικά, αγγλικά και ιταλικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: