Επιπολιτισμός

Στην περίπτωση των μεταναστών υφίσταται ανασύσταση της σχέσης του ατόμου με την κοινωνία υποδοχής και τους όρους συμμετοχής σε αυτήν. Οι μετανάστες ως ήδη κοινωνικοποιημένοι και ενσωματωμένοι σε μια άλλη κοινωνία, έχουν ήδη υποστεί μια πρώτη κοινωνικοποίηση. Κάτι, φυσικά, που τους διαφοροποιεί από τους γηγενείς. Μέλει, έπειτα, η προσαρμογή του σε ένα νέο κοινωνικό πλαίσιοΣυνεχίστε να διαβάζετε «Επιπολιτισμός».

ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ: Βιωματική Δραστηριότητα

Η επικοινωνία και η αλληλεπίδραση εντός μιας πολυπολιτισμικής τάξης συχνά δημιουργεί διαφορετικές ισορροπίες, είτε ως προς την λειτουργικότητα του μαθήματος και της εκπαιδευτικής διαδικασίας συλλήβδην, είτε ως προς τους μαθητές και τις μαθήτριες αυτής. Αυτό συμβαίνει, αφού λόγω των ποικίλων πολιτισμικών περιβαλλόντων προέλευσης έκαστου παιδιού, όπως, επίσης, και εθνικότητος, γλώσσας, εθίμων, επικρατούν στερεοτυπικές απόψεις καιΣυνεχίστε να διαβάζετε «ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ: Βιωματική Δραστηριότητα».

«Δεσμός Προσκόλλησης» και θεωρία Ainsworth

Η έννοια της «Ασφαλούς Βάσης» εισάγεται από την Mary Ainsworth, σύμφωνα με την οποία ένα βρέφος χρησιμοποιεί ως ασφαλή βάση τη διαθεσιμότητα της μητέρας του προκειμένου να εξερευνήσει το περιβάλλον και να δοκιμάσει νέες δεξιότητες. Έπειτα από πειραματικές συνθήκες -με την είσοδο ενός άγνωστου προσώπου σε ένα δωμάτιο παιγνιδιού, όπου βρίσκεται μητέρα και τέκνο- απορρέειΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Δεσμός Προσκόλλησης» και θεωρία Ainsworth».

«Δεσμός Προσκόλλησης» και θεωρία Bowlby

Ορίζεται  ως μια έντονη συναισθηματική σχέση μεταξύ του βρέφους και του βασικού προσώπου που το φροντίζει. Αποτελεί μια διαρκή συναισθηματική σύνδεση που παράγει την επιθυμία για συνεχή επικοινωνία των εμπλεκομένων προσώπων καθώς και τη δυσφορία κατά τη διάρκεια του αποχωρισμού. Τα βρέφη δημιουργούν στενούς συναισθηματικούς δεσμούς με το πρόσωπο που τα φροντίζει, γιατί με αυτόνΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Δεσμός Προσκόλλησης» και θεωρία Bowlby».

ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: Χαρακτηριστικά κατά Ταγκιέφ

Η βία είναι εγγενές στοιχείο κάθε μορφής ρατσισμού, ανεξάρτητα από τα θέματα και τα αντικείμενά του, και από την στιγμή που γίνεται πρακτική, μπορεί να εκδηλωθεί, με ακραίες μορφές βίας. Έτσι, στα προηγούμενα άρθρα που παρατέθηκαν, δεν γίνεται λόγος περί συγκρίσεως με σκληρό πυρήνα την βία, ή έκφρασης με ηπιότερες συμπεριφορές. Ο ιδεότυπος του ρατσισμούΣυνεχίστε να διαβάζετε «ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: Χαρακτηριστικά κατά Ταγκιέφ».

ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: 4. Πολιτισμικός

Υπάρχει κυρίαρχη η αντίληψη ότι η επικρατούσα μορφή του νέου ευρωπαϊκού ρατσισμού είναι ο «πολιτισμικός» ρατσισμός, ο οποίος βασίζεται στην ανάδειξη της ανωτερότητας του πολιτισμού, του αξιακού συστήματος και του τρόπου ζωής μιας εθνικής, κοινωνικής ή άλλης ομάδας, απέναντι στις αξίες, τον πολιτισμό και τον τρόπο ζωής άλλων ομάδων. Βέβαια, εκ πρώτης όψεως, η έμφασηΣυνεχίστε να διαβάζετε «ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: 4. Πολιτισμικός».

ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: 3. Σύγχρονος ευρωπαϊκός

Ήδη από την δεκαετία του 1970, ξεκίνησε να διατυπώνεται το επιχείρημα ότι ένα νέο είδος ρατσισμού, άρχισε να κάνει την εμφάνιση του, ένας ρατσισμός χωρίς φυλές. Ο ρατσισμός στις σύγχρονες κοινωνίες εμφανίζεται λιγότερο ως απροκάλυπτη εχθρότητα. Αντίθετα, μετατρέπεται σε έμμεση διάκριση και σε συγκεκαλυμμένες μορφές, με αποτέλεσμα τελικά να εμφανίζεται σε μια πιο αποδεκτή κοινωνικάΣυνεχίστε να διαβάζετε «ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: 3. Σύγχρονος ευρωπαϊκός».

ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: 2. Κλασικός

Ο κλασικός ρατσισμός έκανε την εμφάνισή του στην ιστορία, αποκτώντας δύο διαφορετικές μορφές, την εκμεταλλευτική και την εξοντωτική. Η πρώτη αναφέρεται στην περίοδο της αποικιοκρατίας και φτάνει στην κορύφωσή της με το καθεστώς του Apartheid της Νότιας Αφρικής, ενώ η δεύτερη στον βιομηχανικά οργανωμένο θάνατο των στρατοπέδων εξόντωσης των Ναζί. Ο εκμεταλλευτικός ρατσισμός χρησιμοποιεί τηνΣυνεχίστε να διαβάζετε «ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: 2. Κλασικός».

ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: 1. Βιολογικός

Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα ο ρατσισμός έπαιρνε στην Ευρώπη μια ψευδοεπιστημονική βιολογική επίφαση, που θα οδηγούσε αργότερα στην γενοκτονία των Εβραίων και των Τσιγγάνων. Κατά την παραδοσιακή έννοια του όρου, είναι το δόγμα, σύμφωνα με το οποίο, οι ανθρώπινες ιδιότητες και ικανότητες είναι φυλετικά προσδιορισμένες. Το ανθρώπινο γένος είναι διαιρεμένο σε «φυλές», οι οποίεςΣυνεχίστε να διαβάζετε «ΕΙΔΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ: 1. Βιολογικός».

Γνωρίσματα Δημιουργικών Ατόμων

Πλήθος ερευνών έχουν επισημάνει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των δημιουργικών ατόμων, συνδεόμενα με τη δημιουργική παραγωγή. Ένα κύριο γνώρισμα είναι η ανεξαρτησία στη διάθεση και την κοινωνική συμπεριφορά. Τα δημιουργικά άτομα είναι αυτοπροσδιοριζόμενα, δείχνουν μεγάλη αυτοπεποίθηση, με αποτέλεσμα να τολμούν ευκολότερα να διαφέρουν από τους άλλους, να σκέφτονται εκτός της «πεπατημένης» και να αναζητούνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Γνωρίσματα Δημιουργικών Ατόμων».

Θεωρία Συμβολικής Αλληλεπίδρασης

Αναπτύχθηκε βασιζόμενη στο ότι η ταυτότητα ενός ατόμου διαμορφώνεται, σε μεγάλο βαθμό, μέσα από την σχέση του με τον «άλλο», καθώς και μέσα από τη γνώση της γνώμης που έχουν οι άλλοι διαμορφώσει για αυτό. Mead η ταυτότητα του υποκειμένου συγκροτείται με βάση την συμβολική αλληλεπίδραση και την γλωσσική επικοινωνία. Ο «εαυτός» και η ταυτότηταΣυνεχίστε να διαβάζετε «Θεωρία Συμβολικής Αλληλεπίδρασης».

Τέσσερις τύποι πολυπολιτισμικότητας

Στην βιβλιογραφία συνήθως εντοπίζονται τέσσερις τύποι πολυπολιτισμικότητας: ο εθνοτικός ή συντηρητικός, ο φιλελεύθερος, ο αριστερός-φιλελεύθερος και ο κριτικός πολυπολιτισμός. Ο συντηρητικός πολυπολιτισμός αποτελεί μια προσέγγιση, σύμφωνα με την οποία ο πολιτισμός γίνεται αντιληπτός ως δεδομένος και προκαθορισμένος. Ουσιαστικά χρησιμοποιεί τον όρο «πλουραλισμός», για να καλύψει μια υποβόσκουσα αφομοιωτική ιδεολογία. Στην βάση των παραδοχών του βρίσκεταιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τέσσερις τύποι πολυπολιτισμικότητας».

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε