Πελοποννησιακή Γερουσία

Οι ελληνικές οικογένειες των Κοτζαμπάσηδων διαδραμάτιζαν τεράστιο ρόλο αποκτώντας έτι μεγαλύτερο μετά τη δεύτερη Τουρκοκρατία, το 1715, με τη Διοίκηση της Πελοποννήσου να είχε το εξής σχήμα: έκαστο χωριό συγκεντρώνονταν σε ένα σημείο της Περιφέρειας και εξέλεγε τους δικούς του Προεστούς, που θα εκπροσωπούσε στην συνέχεια όλη την Περιφέρεια. Εν συνεχεία, ο εκλεγμένος στέλλεται στηνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Πελοποννησιακή Γερουσία».

Οι «Κοτζαμπάσηδες» της Πελοποννήσου

Η Πελοπόννησος αποτέλεσε τη ναυαρχίδα του Νέου Ελληνισμού. Μετά την Επανάσταση του 1821 όλες οι Εθνικές Συνελεύσεις έλαβαν χώρα στην εν λόγω περιοχή. Η Τοπική Αυτοδιοίκησή της συντελεί την πιο πλούσια και ενδιαφέρουσα λόγω του μεγέθους της, καθώς και των ειδικών συνθηκών που υφίσταντο ∙ πολύ μεγάλες οικογένειες είχαν συμπράξεις με τουρκικές οικογένειες. Ακόμη, διέθετανΣυνεχίστε να διαβάζετε «Οι «Κοτζαμπάσηδες» της Πελοποννήσου».

Αριστοτέλης

Γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγειρα της Χαλκιδικής. Πρόκειται για μία αποικία των Χαλκιδαίων στη Μακεδονία. Επομένως, έλαβε ο ίδιος την παιδεία των πόλεων-κρατών της κλασικής περιόδου, διαφορετικής του Φίλιππου και Αλέξανδρου. Ο πατέρας του ήταν σημαντικός γιατρός, έχοντας διατελέσει γιατρός του βασιλιά Αμύντα της Μακεδονίας. Φαίνονται, έτσι, οι στενές σχέσεις που έχει και οΣυνεχίστε να διαβάζετε «Αριστοτέλης».

Θαλής

Έζησε στις αρχές του 6ου αιώνα, πιο πιθανή ημερομηνία σύνδεσης είναι το 585, όταν συμβαίνει ολική έκλειψη ηλίου στη Μικρά Ασία και ο Ηρόδοτος υποστηρίζει ότι ο Θαλής την είχε προβλέψει. Γνωρίζοντας, δηλαδή τις εκλείψεις, οριοθετούσαν και τη χρονιά, κάτι για το οποίο η σύγχρονη γνώση έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί σήμερα. Επομένως, εφόσον οΣυνεχίστε να διαβάζετε «Θαλής».

Σύγχρονες θεωρίες για καταγωγή δράματος

Η σκιαγράφηση μίας εξελικτικής πορείας, όπως ήδη αναφέρθηκε στη φρόνηση του Αριστοτέλη περί απαρχών του δράματος, στην αντίστοιχη συλλογιστική πορεία του Ηροδότου, καθώς, επίσης, και στις εικονογραφικές μαρτυρίες ήδη από την πρωιμότερη εποχή, θέτει ως αφετηρία τα εύθυμα λαϊκά δρώμενα. Σταδιακά ενσωματώνει τα στοιχεία από τον τελετουργικό θρήνο και μάλιστα στη διαλογική μορφή του, τονΣυνεχίστε να διαβάζετε «Σύγχρονες θεωρίες για καταγωγή δράματος».

Τελετουργικός θρήνος

Αυτό που διαφοροποιεί τα χορικά άσματα της τραγωδίας από τις υπόλοιπες μορφές χορικής ποίησης έγκειται στο γεγονός ότι οι τραγικοί χοροί δύνανται να προσλάβουν μορφή διαλόγου μεταξύ Χορού και ενός ή δυο υποκριτών. Αυτός ο τύπος χορικολυρικού διαλόγου απαντά μόνο στην τραγωδία, και πιο συγκεκριμένα στους τραγικούς χορούς. Η τεχνική ονομασία, ο όρος, αυτού είναιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τελετουργικός θρήνος».

Η απαρχή της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού

Η ιστορία του Νέου Ελληνισμού, που διήρκεσε από τον 11ο μέχρι και τον 18ο αιώνα, αφορά μια πολύ επεξεργασμένη διατύπωση κι αυτό, διότι το ελληνικό κράτος υφίσταται μονάχα μετά το 1830. Στην μακραίωνη ιστορία των Ελλήνων δεν υπήρξε ελληνικό κρατικό μόρφωμα, που να ονομάζεται «Ελλάδα». Επιπρόσθετα, οι Έλληνες ήταν ιστορικά, από τη φύση τους, κατακερματισμένοιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η απαρχή της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού».

Καταγωγή δράματος κατά Ηρόδοτον

Στο Ε΄ Βιβλίο των Ιστοριών, ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι στη Σικυώνα, κοντά στο σημερινό Κιάτο στη βορειοανατολική Πελοπόννησο, οι κάτοικοι τιμούσαν τον μυθικό ήρωα Άδραστο με διάφορους τρόπους και μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονταν και οι «τραγικοί χοροί». Ο Κλεισθένης, τύραννος στις απαρχές του 6ου αιώνα της Σικυώνας, θέλησε να καταργήσει τη λατρεία του ήρωα Αδράστου, γιατίΣυνεχίστε να διαβάζετε «Καταγωγή δράματος κατά Ηρόδοτον».

Εικονογραφικές μαρτυρίες για τις απαρχές δράματος

Οι πρωιμότερες αγγειογραφίες που θα μπορούσαν -σχετικά εύλογα- να θεωρηθούν ότι απεικονίζουν μια πρώιμη μορφή δράματος προέρχονται κυρίως από την Κόρινθο γύρω στα τέλη του 7ου με αρχές του 6ου αιώνα π.Χ. και απεικονίζουν άνδρες χορευτές, τους γνωστούς κωμαστές, οι οποίοι φορούν παραγεμίσματα πάνω από την κοιλιά τους, αλλιώς προγαστρίδια, και γύρω από τα οπίσθιάΣυνεχίστε να διαβάζετε «Εικονογραφικές μαρτυρίες για τις απαρχές δράματος».

Καταγωγή δράματος κατά Αριστοτέλιν

Οι παραστάσεις θεατρικών έργων στην αρχαιότητα συνδέονταν αναπόσπαστα με θρησκευτικές εορτές και τελετές προς τιμήν του θεού Διονύσου. Το αρχαίο ελληνικό θέατρο, συνεπώς, έχει προφανείς δεσμούς με τη θρησκευτική λατρεία, και πολλώ δε μάλλον με τη διονυσιακή λατρεία και τελετουργία. Πρόκειται, όμως, για δεσμούς καταγωγικούς; Δηλαδή, η καταγωγή, η προέλευση, οι απαρχές του δράματος στηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Καταγωγή δράματος κατά Αριστοτέλιν».

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε